Voorlopig mijn laatste verhaal

Hallo beste lezers in het koude Nederland.

Het is snel gegaan en ben alweer aan mijn laatste verhaal begonnen.

 Ik schreef in mijn vorige verhaal dat ik zaterdag naar Frans Guyana zou gaan dus begin daar maar mee om te vertellen. De tour was super leuk en ook de groep waar ik mee was , was erg gezellig. We gingen om 8 uur op pad voor een reis van ruim twee uur en kwamen aan bij het plaatsje Albina. Daar gingen we met een klein bootje richting Frans Guyana. We hebben daar een markt bezocht en een oude gevangenis. Hier heeft de gevangene Papillon gezeten. Hierover is een boek geschreven en deze is ook verfilmd.

Daarna weer terug naar Paramaribo en onderweg nog een oude Amerikaanse nederzetting bezocht, een monument ter nagedachtenis van de binnenlandse oorlog die hier heeft gewoed en een oud stadje in een gebied waar vroeger bauxiet werd gedolven. We kregen heel veel informatie over de geschiedenis Suriname en dit alles maakte de tour echt de moeite waard. Natuurlijk kwam de huidige politiek en de verkiezingen van volgend jaar ook ter sprake en dat vind ik natuurlijk heel interessant. 🧐 

De verkiezingen zijn volgend jaar mei en nu al zie je overal vlaggen van de partijen ABOP ( van Brunswijk) en van de NDAP ( Bouterse)  hangen. 
Zondag ben ik nog even naar de Javaanse markt geweest en op bezoek bij mijn buurvrouw. 
Maandag weer naar Betheljada geweest. Ze zijn daar druk bezig met de nieuwe keuken en die zal woensdag hopelijk casco klaar zijn. Dit moet ook eigenlijk wel want dan is het feest 🥳. Ik heb maandag weer meegeholpen op de groepen en ook meegeholpen met schoonmaken omdat woensdag natuurlijk alles spik en span moet zijn. Maandag avond was ik door mijn vaste taxichauffeur en zijn vrouw uitgenodigd om te komen eten. 
Deze mensen woonden in een houten huis en was erg klein en krakkemikkig. Hier zie je pas hoe armoede eruit ziet. Toch hadden ze heel veel eten gemaakt en ook de buren waren uitgenodigd. Het was een hele gezellige avond. We hebben gesproken over de slechte omstandigheden hier. De lonen zijn laag en alles is duur. De gezondheidszorg is hier slecht geregeld. Als je ziek bent en je hebt geen geld dan kan het zijn dat je niet wordt behandeld. Voor heel veel behandelingen en medicatie moet je betalen, ook al heb je een ziektekostenverzekering. Ik ben wel van mening dat wij eigenlijk niet mogen klagen want zo slecht is het eigenlijk niet in Nederland. Vooral als je hebt gehoord en gezien hoe het hier gaat.

Dinsdag zou ik eigenlijk de hele dag en ook nog de avond bij Betheljada zijn maar de plannen waren gewijzigd. Mijn buurvrouw hier moest naar het ziekenhuis en wilde graag dat ik mee zou gaan. Haar zoon zou ons brengen en als we klaar waren weer ophalen. Hier krijg je geen afspraak voor het ziekenhuis maar word je alleen gezegd dat je op een bepaalde dag moet terugkomen. Wij kwamen in het academisch ziekenhuis en daar was een gigantische wachtruimte helemaal vol patiënten. Je moet je aanmelden en dan wachten op je beurt. Dat kan uren duren. Gelukkig hebben wij maar ruim een uur gewacht. De dokter constateerde dat de operatie wond ontstoken was en met een wattenstaafje en een mesje werd zonder verdoving een gedeelte open gemaakt. Mijn buurvrouw kreeg toen het advies om twee keer per dag te spoelen en er moet ‘s morgens een gaasje in de wond worden aangebracht. Eigenlijk moet ze hiervoor thuiszorg regelen maar dat moet ze voor een groot deel zelf betalen. Ik heb aangeboden om de dagen dat ik hier nog ben dit voor haar te doen. Dus dinsdagavond was ik zomaar ineens weer de thuiszorg zuster 🤣

Woensdag was mijn laatste werkdag op Betheljada. Dit was de dag dat het huis 45 jaar bestond. Het hele terrein was versierd met slingers en ballonnen. Het feest begon met een korte dienst gehouden door een dominee. Daarna een toespraak van het bestuur, hoofd zorg en de directrice. Daarna kwam ineens Roue Verveer, een bekende cabaretier in Suriname en Nederland. Hij heeft er mede voor gezorgd dat er “nieuwe “ rolstoelen voor de kunst zijn gebracht. Er komen ook nog douchebrancards, bedden etc. Dit kunnen ze goed gebruiken want alles wat er nu staat is oud en af.

Daarna kregen we lekkere hapjes en er was een zangeres die heel mooi zong maar ik verstond niet wat ze zong🤣🤣. Verder was er iemand die schaafijs maakte en dawet ( maïzenadrankje) . We werden door de keuken getrakteerd op heerlijke nasi. Smiddags was er nog een danseres ( eigenlijk een man) die heel mooi kon dansen. Het is een hindoestaans gebruik dat op feesten iemand komt dansen. Dit is dan altijd een man die verkleed is als man. Ik hoop dat ik hier de foto’s nog kan plaatsen. Er was ook nog een onthulling van een nieuw logo en daarna was er nog het snijden van de taart. Al met al een leuke dag. Om 3 uur had ik de taxi besproken dus toen zat mijn vrijwilligerswerk er echt op. 
Woensdag avond en vanmorgen nog weer wondzorg gedaan bij de buurvrouw en nu alles inpakken en nog even van het mooie weer genieten. Vanmiddag met de taxi naar Zanderij en dan vliegen naar huis 🏠 

Dus hier stoppen mijn reisverhalen voorlopig. Bedankt voor het lezen en voor jullie leuke en lieve reacties. Nogmaals dank aan de donateurs want door jullie heb ik o.a babyfoons, keukenapparatuur en eten kunnen kopen voor huize Betheljada 🥰🙏🙏🙏

Op het vliegveld staat een bord met de tekst “Kon hesi baka” kom gauw terug. Ik zeg dan in mijzelf ja komt goed, dus wellicht zullen jullie volgend jaar weer verhalen van mij kunnen lezen vanuit Suriname 🇸🇷. 
Tot de volgende keer 👋🏻👋🏻👋🏻