Week 6 en tot slot..

Hallo lezers,

Ik ben al bijna weer een week thuis en dus de hoogste tijd om mijn laatste verhaal te schrijven.

Mijn laatste week ging razendsnel maar toch ook weer leuke dingen gedaan.

Maandag en dinsdag ik op Betheljada en daar kwam een expert op het gebied van non-verbale communicatie langs om met twee kinderen testjes te doen en ons te kunnen leren om deze vorm van communicatie te kunnen gebruiken. Twee kinderen werden getest en het was zo leuk om te zien dat je met weinig middelen toch kunt communiceren. Ze gebruikte plaatjes en tekeningen om met ze te kunnen communiceren. Dinsdag zijn we met een groepje van Betheljada naar het ATOC ( autisme training en opleiding centrum) geweest. Dit is een school voor autistische kinderen en zij hebben de expert uitgenodigd en Betheljada mocht daar dus ook gebruik van maken. We kregen daar nog meer informatie over non-verbale communicatie en ook nog een rondleiding door het gebouw. Woensdag ben ik weer met mijn buurvrouw naar het senioren burger clubje geweest en daar weer bloedsuiker en bloeddruk gemeten. Daarna van iedereen daar afscheid genomen. Savonds nog gezellig gegeten bij een warung met mevrouw Louise. Donderdag heb ik voor mijzelf een vrije dag genomen en ben de stad ingegaan om nog even wat te winkelen. Savonds was ik uitgenodigd bij de kokkin van het senioren burger clubje en we waren daar met 8 vrouwen. We hebben lekker geborreld en gegeten en daarna ook van hen afscheid genomen. Vrijdag nog een laatste werkdag en toen was het tijd om alvast de koffers in te pakken. Savonds nog met een andere vrijwilliger en haar vrienden geborreld bij waka pasi en ook daar was weer een moment om afscheid te nemen. Zaterdag verder koffers inpakken en ‘s middags nog een keer met een vriendin/ collega gewandeld en koffie gedronken bij sweetie Coffee op de wakka pasi en toen nog even een rustig avondje bij mijn appartement. Zondag was ik vroeg wakker om echt het laatste in te pakken, afscheid genomen van nog meer kennissen. Tot slot nog iets gedronken bij mevrouw Louise en toen was daar de taxi om mij naar het vliegveld te brengen.

De reis naar huis verliep goed en ik kwam maandag heel vroeg aan in een ijskoud Nederland.

Terugkijken op weer geweldige 6 weken kan ik zeggen dat ik mooie en minder mooie dingen heb meegemaakt. Tevens ben ik mij er elke keer van bewust dat we het eigenlijk heel goed hebben in Nederland. Ik heb gezien hoe de gezondheidszorg in Suriname werkt en hoe goed het werkt in Nederland.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor alle reacties op mijn verhalen, de appjes telefoontjes etc. Hetis, ondanks dat ik geen heimwee heb, toch fijn om berichtjes uit Nederland te ontvangen en te lezen 🥰. Tevens wil ik mijn donateurs bedanken omdat ik toch altijd een mooi bedrag mee kan nemen naar Suriname om ze daar een klein beetje te helpen.

 Ik zal eindigen met hopelijk tot de volgende keer 👋🏻👋🏻🇸🇷