Week 4

Hallo lezers,

Het is alweer zondag en dus is ook mijn 4e week in Suriname alweer voorbij. Zoals ik al schreef in mijn vorige verhaal heb ik de gezondheidszorg hier zelf mogen ervaren.

Maandag begon als een normale werkdag en ik ben met een kind van Betheljada naar de kno arts geweest omdat ze voor controle moest gaan. Ze had een behoorlijke oorontsteking gehad en daarvoor behandeld en moest daarom nog een keer voor controle. De kno arts sprak keurig Nederlands en daarom vroeg ik hem of hij uit Nederland kwam. Hij vertelde dat hij in Suriname was geboren maar opgegroeid was in Nederland. Hij was met pensioen maar hielp af en toe nog in het ziekenhuis hier. Hij vertelde dat hij in Nederland een SCEN ars was ( steun en consultatie bij euthanasie in Nederland) . Tevens zei hij er meteen bij dat dit in Suriname volkomen onbekend is. Ik zag de broeder van Betheljada, die ook erbij was, ook wel bijzonder kijken. 
Na het ziekenhuis bezoek weer terug naar Betheljada en daar nog een beetje geholpen. Tegen 2 uur wilde ik naar huis maar moest nog even naar de supermarkt om wasmiddel te kopen. Op de weg daar naartoe struikelde ik over een omhoog stekende steen en boems daar lag ik. In eerste instantie had ik nergens pijn en ben naar huis gegaan. Daar aangekomen deed mijn elleboog en ribbenkast wel behoorlijk pijn. Ik vertrouwde het niet en heb een kennis gevraagd om mij naar een spoedarts te brengen. Vlakbij mijn huis is een zorghotel waar ook een arts zitting heeft. De arts vertrouwde het niet helemaal en ik kreeg een verwijzing voor een foto van elleboog en ribbenkast. Dit kon pas de vol dag. Dinsdagochtend heel vroeg ( 7 uur) ben ik samen met mijn kennis naar medialab gegaan. Daar kan je heen voor bloedprikken en röntgenfoto’s. Er stond al een hele rij te wachten maar we waren snel aan de beurt. Er zijn foto’s gemaakt van mijn ribbenkast ( ribbenrooster noemen ze het hier) en mijn elleboog. Ik had de afspraak om tussen 2 en 3 uur terug te komen naar het zorghotel om daar de uitslag te horen. Jullie willen vast wel geloven dat dit een lange dag voor mij was.Gelukkig vroeg mijn buurvrouw of ik mee wilde gaan naar de huisarts omdat ze veel pijn heeft aan haar knie. Daarna nog even boodschappen gedaan en toen was het gelukkig tijd om naar het zorghotel te gaan. De arts werd opgeroepen en die kon mij gelukkig vertellen dat er niets was gebroken. Ik was zeer opgelucht omdat ik met een gebroken rib niet mag vliegen. Ik had zeker 4 weken moeten wachten om te vliegen.

Woensdag ben ik weer naar Betheljada gegaan en heb zorgplannen nagekeken. Donderdagavond kreeg ik bezoek van mijn buurvrouw en een kennis.We hebben gezellig bier gedronken en lekker gegeten. De buurvrouw had stokbroodjes met kruidenboter en huzarensalade meegenomen. 
Vrijdag nog een paar uren naar Betheljada geweest en toen was het alweer weekend. Zaterdag ben ik met de buurvrouw naar de grote centrale markt van Paramaribo geweest en zondag een rondleiding gehad bij fort Zeelandia. Veel gehoord over de geschiedenis en daar zijn ook de decembermoorden gepleegd. Erg indrukwekkend om daar dan te staan. De kogelgaten zag je ook nog in de muur zitten.

Ik denk dat ik zo de afgelopen week goed heb beschreven maar mocht ik nog iets zijn vergeten dan vertel ik dat nog in week. 
Fijne dag gewenst vanuit een zonnig Suriname en voor jullie veel sterkte gewenst met de kou, ijzel etc.😎👋🏻