Week 3

Hallo beste lezers,

Verhaal 3 alweer. Het een na laatste verslag van mijn 5 e keer in Suriname 🇸🇷.

Zoals ik jullie in mijn vorige verhaal had beloofd zal ik verslag doen van het uitje naar de dierentuin. We gingen met een van 14 kinderen en 7 verzorgsters ‘s morgens om half 10 op weg naar de dierentuin. We gingen met twee rolstoelbussen op pad . De dierentuin is in de stad Paramaribo dus was maar een klein stukje rijden. We hadden voldoende proviand mee want donderdag was er een donatie gekomen van ijs en taart en ik had kip en patat gekocht en onderweg nog soft ( frisdrank) gekocht. De kokkin en haar keukenhulp waren vrijdagochtend al heel vroeg naar het werk gegaan om dit te bakken. We aten dus wel koude kip en patat maar toch smaakte dit erg lekker. In de dierentuin staan ook allemaal houten overkappingen ( cabanan genoemd) en die hebben we daar gehuurd zodat we bij hete zon en regen prima konden zitten. Aangekomen bij de dierentuin hebben we eerst met de kinderen die kunnen zitten en lopen gespeeld in de speeltuin, daarna een wandeling gemaakt door de dierentuin en daarna genoten van al het lekkers dat we hadden meegenomen. Daarna gezellig gezeten en gekletst en tot slot heb ik nog op een familieschommel gezeten met een paar collega’s. Dit gaf veel hilariteit 😂😂. Tegen 3 uur kwamen de bussen terug om ons weer naar Betheljada te brengen. We waren allemaal moe maar voldaan van dit leuke dagje uit. 
Gelukkig ben ik elk weekend vrij dus heb heerlijk uitgerust en moest zondag verplicht thuis blijven omdat het ineens enorm regende en de hele straat weer blank stond. Gelukkig was dit savonds al weg. 
Maandag was weer een werkdag, ik ben toen samen met een collega naar de dokter en medi lab geweest. Een kind van Betheljada had al een paar dagen een dikke voet en ze ging ook minder lopen. De dokter vertrouwde het niet en daarom moesten we na het consult naar een medisch lab om foto’s te laten maken en bloed prikken. Het was daar verschrikkelijk druk maar we mochten meteen vooraan in de rij omdat de dokter had gebeld met de mededeling dat het een kind met beperking was en niet goed kon staan. Het onderzoek ging prima en de uitslagen moest na twee dagen opgehaald worden en naar de dokter gebracht worden. Ik denk dat ze hier nog niet van een electronisch patiënten dossier hebben gehoord.

 Dinsdag had ik vreselijke pijn in mijn rug, waarschijnlijk door de kou van de airco en had daarom besloten om tegen half 11 met het werk te stoppen en naar huis te gaan. Ik was net thuis toen de broeder van Betheljada appte met de vraag of ik mee wilde naar het academisch ziekenhuis. Een kind had al twee dagen epileptische aanvallen en daarom moest ze naar het ziekenhuis. We moesten ons melden bij de SEH en daar werd bloed geprikt en kreeg ze alvast medicatie zodat ze weer iets tot rust kon komen. Tevens kreeg ze andere medicatie om de aanvallen te stoppen. We moesten wachten op de bloeduitslagen en ze wilden weten of de aanvallen zouden weg blijven. Ons werd verteld dat het uren konden duren voordat ze wisten wat ze gingen doen. Er was ook nog een machine stuk die nodig is om het bloed te onderzoeken en het bloed ging naar een ander ziekenhuis ( welkom in Suriname 😩) We hebben uiteindelijk tot half 6 moeten wachten en kregen toen te horen dat ze toch werd opgenomen. Ze was nog niet helemaal aanval vrij en wilden haar daarom een paar dagen observeren.Het kind was natuurlijk verdrietig dat ze moest blijven en ging huilen. Nadat ik haar een beetje had getroost gingen wij weg en zou ze naar de afdeling worden gebracht.

Woensdag hoorde ik dat het wel iets beter ging en ze waarschijnlijk snel weer terug mag naar Betheljada. Deze dag hadden we het plan om naar de markt te gaan maar bij nader inzien was dat niet verstandig. Er heerst hier een griep, veel kinderen van Betheljada zijn ook ziek en daarom worden drukke plaatsen met veel mensen nú vermeden. We zijn daarom met een paar kinderen naar de palmentuin geweest ( een soort palmenbos midden in Paramaribo) en daar gewandeld. Daarna naar de waterkant van de Suriname rivier gelopen en daar met de kinderen gezeten en bij een warung ( Javaans eethuisje) broodjes gegeten . De kinderen vonden dat erg leuk en wij natuurlijk ook 😀😎. 
Gisteren weer geholpen op de groep. Er was wegens ziekte meldingen maar een verzorgster aan het werk en normaal zijn ze met z’n drieën. Ik heb daarom de hele dag geholpen met voeden etc. Het was een drukke maar ook wel een zinvolle dag. 
Vandaag heb ik mijzelf een vrije dag gegeven 😀 want vanmiddag ga ik met drie collega’s naar de slotbijeenkomst van de NDP dat kan een latertje worden. Hoe dat was lezen jullie in mijn volgende, tevens laatste verhaal want over ruim een week ga ik weer naar huis.